<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" href="/posts/rss.xsl"?>
<rss version="2.0">
<channel>

<title>https://sorkhpooshan112.loxblog.com</title>
<link>https://sorkhpooshan112.loxblog.com</link>
<description></description>
<language>fa-ir</language>
<generator>loxblog.com</generator>
<copyright>loxblog.com</copyright>


<item>
<title>post</title>
<link>https://sorkhpooshan112.loxblog.com/post-3</link>
<guid>https://sorkhpooshan112.loxblog.com/post-3</guid>

<description><![CDATA[

یک&nbsp; روز خوب درکناردوستان هلال احمر]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 12:30:07 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>post</title>
<link>https://sorkhpooshan112.loxblog.com/post-2</link>
<guid>https://sorkhpooshan112.loxblog.com/post-2</guid>

<description><![CDATA[
همیشه خیال میکنیم خوشبختی نامه ای است در دور دست ها که روزی نامه رسانی در خانه ما را میزند وبه دست های منتظر ما میسپارد
&nbsp;
&nbsp;
ولی بیایید باور کنیم خوشبختی ساختن عروسک کوچکی است از تکه خمیری نرم و شکل پذیر
آری به همین سادگی
ولی جنس خمیر باید از جنس عشق و ایمان باشد.....................]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 12:30:07 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>پایگاه</title>
<link>https://sorkhpooshan112.loxblog.com/پایگاه</link>
<guid>https://sorkhpooshan112.loxblog.com/پایگاه</guid>

<description><![CDATA[

&nbsp;

&nbsp;

&nbsp;

&nbsp;
&nbsp;

&nbsp;
&nbsp;

]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 12:30:07 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>آشنایی با انواع شوک و روش کمک به افراد دچار شوک</title>
<link>https://sorkhpooshan112.loxblog.com/آشنایی-با-انواع-شوک-و-روش-کمک-به-افراد-دچار-شوک</link>
<guid>https://sorkhpooshan112.loxblog.com/آشنایی-با-انواع-شوک-و-روش-کمک-به-افراد-دچار-شوک</guid>

<description><![CDATA[
دستگاه گردش خون شامل قلب به عنوان پمپ&zwnj;کننده شبکه عروق خونی و خون می&zwnj;باشدکه وظیفه آن رساندن خون حاوی اکسیژن و مواد غذایی به سلول&zwnj;های بدن مییاشد. کاهش علائم حیاتی بدن به دلایل مختلف بلافاصله بعد از آسیب و یا با تأخیر که بر اثر ناتوانی دستگاه گردش خون در رساندن کافی به اعضای بدن، ایجاد می&zwnj;شود را شوک گویند که از یک ضعف تا یک وضعیت کشنده بر اثر آسیب شدید، متغیر است. در این حالت چون خون کافی به اعضای بدن نمی&zwnj;رسد، بدن شروع به مقابله با وضع موجود (کاهش خون&zwnj;رسانی) می&zwnj;کند. دفاع بدن در این حالت به صورتی است که باید حداکثر خون به اعضاء حیاتی مثل مغز و قلب رسیده و در مقابل به اعضاء کم اهمیت&zwnj;تر مثل پوست، روده و عضلات خون کمتری برسد زیرا که سلامت قلب و مغز ضروری&zwnj;تر است و &ldquo;در حقیقت شوک دفاع بدن در برابر کاهش خون&zwnj;رسانی است&rdquo;. 
این اختلال به سه دلیل می&zwnj;تواند بروز و یا پیشرفت کند:
۱. کاهش قدرت قلب ۲. تغییر ناگهانی قطر رگ&zwnj;های خونی ۳. ناکافی بودن حجم مایع داخل عروقی
تقسیم&zwnj;بندی انواع شوک
شوک ناشی از کاهش حجم خون (هایپوولمیک) &ndash; خونریزی - از دست رفتن مایعات (غیرخونریزی مثل اسهال و استفراغ) شوک توزیعی &ndash; شوک عصبی - شوک روانی (غش) - شوک عفونی - شوک آنافیلاکتیک شوک قلبی &ndash; سکته قلبی - انسداد داخل یا خارج قلبی گردش خون
۱. شوک کاهش حجم خون(هایپوولمیک):
۶۰% وزن بدن انسان را مایعات تشکیل می&zwnj;دهد. از بین رفتن ۱۰% این حجم با مکانیسم&zwnj;های جبرانی، جبران می&zwnj;شود ولی اگر حجم خون در گردش، ۲۵-۲۰ درصد کاهش یابد، مکانیسم&zwnj;های جبرانی قادر به جبران نبوده و شوک هیپوولمیک رخ می&zwnj;دهد. این نوع شوک از شایع&zwnj;ترین علل شوک می&zwnj;باشد که می&zwnj;تواند به عللی مثل اسهال، استفراغ، تعریق شدید، کم آبی، خونریزی داخلی و خارجی، سوختگی وسیع و وقایع حاد داخل شکم مثل پاره شدن آپاندیس ایجاد شود.
۲. شوک ناشی از اختلال کارکرد قلب(کاردیوژنیک):
شایع&zwnj;ترین علت آن بیماری&zwnj;هایی نظیر سکته قلبی، صدمات قلبی، پرفشاری عروقی در ریه، تنگی دریچه آئورت می&zwnj;باشد که ۱۰۰- ۹۰ درصد بیماران دارای شوک قلبی می&zwnj;میرند.
۳. شوک ناشی از تغییرات قطر عروق(وازوژنیک):
در این شوک، جریان خون بافت&zwnj;های بدن طبیعی بوده ولی به دلیل ترشح واسطه&zwnj;های شیمیایی که منجر به اختلال در نفوذپذیری و انقباض عروق می&zwnj;شود، حجم خون در گردش کم به نظر می&zwnj;رسد. این نوع شوک بر اثر عوامل زیر ممکن است بروز کند:
الف) شوک عصبی(نوروژنیک)
بر اثر آسیب&zwnj;های نخاعی، ضربه محکم به ستون فقرات یا سر و ایجاد درد و درک آن توسط سیستم عصبی و نهایتاً گشاد شدن ناگهانی عروق و سقوط شدید فشارخون، ایجاد می&zwnj;شود.
ب) شوک روانی(سایکوژنیک)
به علت اختلال موقت و گذرای خون&zwnj;رسانی به مغز برای چند لحظه ایجاد می&zwnj;شود مثل شنیدن خبر ناگهانی، خستگی مفرط، ایستادن طولانی و &hellip; .
ج) شوک عفونی( سپتیک)
شایع&zwnj;ترین و مهم&zwnj;ترین نوع شوک وازوژنیک است که ارگانیسم&zwnj;های بیماری&zwnj;زا با آزاد کردن سم در تمام بافت&zwnj;های بدن از طریق افزایش نفوذپذیری عروق و اتساع آنها و اختلال در کارکرد قلب، موجب بروز این شوک می&zwnj;شوند. مرگ و میر در شوک عفونی پیشرفته زیاد است(حدود ۵۰ درصد) که اکثراً به دلیل کاهش شدید فشارخون و نارسایی چند عضو اتفاق می&zwnj;افتد.
د) شوک حساسیتی(آنافیلاکتیک)*
...........................
علائم شوک:
در مراحل مختلف شوک و انواعی از شوک نظیر شوک عفونی یا حساسیتی نشانه&zwnj;ها و علائم متفاوتند ولی به طور کلی علائم شوک عبارتند از : رنگ&zwnj;پریدگی پوست- پوست سرد و مرطوب- نبض تند و ضعیف- تنفس تند و سطحی- کاهش فشارخون(علامت دیررس)- کاهش درجه حرارت بدن- مردمک&zwnj;های گشاد- تهوع و استفراغ- اضطراب- بی&zwnj;قراری- کاهش سطح هوشیاری یا بیهوشی- تشنگی- گیجی و منگی.
کمک&zwnj;های اولیه :
بهترین درمان شوک پیشگیری از آن است. بنابراین اگر برای کسی حادثه&zwnj;ای اتفاق افتاده (مثلاً تصادف کرده) که احتمال می&zwnj;دهید دچار شوک شود ولی هنوز علائم شوک را نشان نمی&zwnj;دهد، با این حال اقدامات درمانی شوک را در مورد وی اجرا کنید تا دچار شوک نشود. این اقدامات عبارتند از : ۱- کنترل و باز نگه داشتن راه&zwnj;های هوایی مصدوم و جلوگیری از آسپیره کردن مواد استفراغی. ۲- دادن اکسیژن. ۳- کنترل خونریزی. ۴- آتل&zwnj;بندی محل شکستگی. ۵- مریض را به پشت دراز کرده و پاهایش را حدود ۳۰- ۲۰ سانتی&zwnj;متر بلند کنید. نکته مهم اینکه اگر با این کار تنفس مصدوم مشکل شد فوراً پاها را پائین بیاورید و یا اگر احتمال شکستگی پا یا ستون فقرات می&zwnj;رود، پاها را بلند نکنید. ۶- جلوگیری از دفع حرارت بدن مصدوم به وسیله پیچیدن وی درون پتو یا لحاف یا هر چیز مشابه آن، توجه داشته باشید که با حرارت خارجی (بخاری) مصدوم را گرم نکنید. ۷- درصورتی که مصدوم بیهوش نبوده و استفراغ ندارد به او مایعات بدهید. ۸- کنترل علائم حیاتی را هر ۵ دقیقه یک بار به عمل آورید.
واکنش حساسیتی شدید (شوک آنافیلاکتیک)
اغلب مردم فکر می&zwnj;کنند حساسیت تنها باعث التهاب، خارش یا دیگر مشکلات کوتاه مدت می&zwnj;شود که با رفع عامل ایجادکننده برطرف می&zwnj;گردند ولی واکنش&zwnj;های شدیدتری به بعضی مواد خوراکی یا تزریقی وجود دارد که شوک آنافیلاکتیک نامیده می&zwnj;شود. این شوک می&zwnj;تواند در عرض چند دقیقه یا حتی چند ثانیه ایجاد شده و اگر فوراً درمان نشود می&zwnj;تواند به مرگ بیانجامد. بعضی خوراکی&zwnj;های خاص مانند آجیل، صدف، ماهی یا بعضی داروها مانند پنی&zwnj;سیلین خوراکی، نیش زنبور عسل یا زنبور قرمز، تزریق داروهایی مانند پنی&zwnj;سیلین یا واکسن کزاز می&zwnj;توانند در افراد حساس باعث واکنش&zwnj;های شدید و سریع شوند. تقریباً یک درصد مردم حساسیت شدیدی نسبت به نیش حشرات دارند. پاسخ حساسیتی شدید (شوک آنافیلاکتیک) زمانی ایجاد می&zwnj;شود که فرد با ماده حساسیت&zwnj;زایی برخورد کند و قبلاً نیز سابقه برخورد با آن را داشته و بدن فرد آن را به عنوان مهاجم بشناسد. در این صورت پادتنی به نام IgE تولید می&zwnj;گردد. سپس پادتن&zwnj;ها و دفاع میزبان با ماده حساسیت&zwnj;زا که برای بار دوم وارد بدن شده، برخورد کرده و مواد شیمیایی(مانند هیستامین) آزاد می&zwnj;شوند. این مواد در ریه&zwnj;ها، عروق خونی، روده&zwnj;ها و پوست اثرات ناخوشایندی را ایجاد می&zwnj;کنند. این شوک یکی از شرایط تهدیدکننده حیات به شمار می&zwnj;آید. ۸۰-۶۰% مرگ&zwnj;های ناشی از شوک آنافیلاکتیک به علت ناتوانی در تنفس می&zwnj;باشد و علت آن تورم و انسداد راه&zwnj;های هوایی است. علت دوم این مرگ&zwnj;ها (حدود ۲۴% مرگ&zwnj;ها)، شوک است که به علت کافی نبودن خون در گردش می&zwnj;باشد.
علائم و نشانه&zwnj;های شوک آنافیلاکتیک:
سرفه، عطسه، خس&zwnj;خس صدا تورم صورت، زبان و دهان تنفس دشوار تهوع و استفراغ سفتی و تورم گلو سرگیجه خارش و سوزش شدید انقباض عضلات شکم(کرامپ شکمی) بثورات یا کهیر پوستی متمایل به آبی شدن (سیانوز) اطراف لب&zwnj;ها و دهان در شوک حساسیتی علاوه بر انجام سایر کمک&zwnj;های اولیه شوک، تزریق آدرنالین(اپی&zwnj;نفرین) توسط امدادگران مجاز است. &nbsp;
علل شوک حساسیتی پنی&zwnj;سیلین و مشتقات آن از شایعترین علت شوک آنافیلاکتیک بوده و پس از آن مار گزیدگی و خصوصا زنبور &zwnj;گزیدگی قرار دارند. شایعترین علت شوک آنافیلاکتیک پنی&zwnj;سیلین (و سایر داروها) ، غذاها (بادام زمینی ،تخم مرغ ، غذاهای دریایی و شیر) ، عصاره گرده ، لاستیک و سم حشرات می&zwnj;باشند. شوک حساسیتی در اثر عکس العمل شدید بدن به مواد حساسیت&zwnj;زا ایجاد می&zwnj;شود و بسیار خطرناک است. انواع گوناگونی از مواد می&zwnj;توانند حساسیت&zwnj;زا باشند.
مثلاً موی گربه حساسیت&zwnj;زا است. شخصی که نسبت به موی گربه حساسیت داشته باشد، هرگاه گربه&zwnj;ای در نزدیکی آن باشد عطسه کرده و احساس خارش می&zwnj;کند. این واکنش ، بسیار جزئی است. در مورد نیش زنبور ، بعضی اشخاص تنها واکنشی که از خود نشان می دهند، احساس درد و تورم در ناحیه نیش زنبور است. بعضی از افراد نیز واکنشهای شدیدتری از خود نشان می&zwnj;دهند و یا دچار شوک حساسیتی می&zwnj;شوند. در این نوع شوک ، ماده حساسیت&zwnj;زا باعث می&zwnj;شود که رگهای خونی سریع متسع شوند و فشار خون کاهش یابد. همچنین بافتهایی که در مسیر دستگاه تنفس قرار دارند، ورم می&zwnj;کنند و مجاری تنفسی را مسدود می&zwnj;نمایند.
عوامل حساسیت&zwnj;زا نیش حشرات: نیش زنبور عسل و زنبورهای سرخ ایجاد حساسیت سریع و حاد می&zwnj;کنند. مواد خوراکی: مانند میوه با دانه های روغنی ، ادویه ، میوه&zwnj;هایی مانند(خانواده توت) ، ماهی ، صدف و بعضی از داروها ، ایجاد حساسیت می&zwnj;کنند. در اکثر موارد این نوع حساسیت خفیفتر از حساسیت نیش حشرات است. مواد استنشاقی : گرد و خاک ، گرده گل و پودرهای شیمیایی اکثراً حساسیت شدید و حادی ایجاد می&zwnj;کنند. مواد تزریقی : داروهایی مانند پنی سیلین ایجاد حساسیت شدید می&zwnj;کنند. مواد جذبی : تماس بعض از مواد شیمیایی با پوست بدن ، حساسیتهای شدیدی ایجاد می&zwnj;کند. این نوع شوک را نمی&zwnj;توان دقیقاً پیش بینی کرد. علائم شوک حساسیتی سطح هوشیاری : بی&zwnj;قراری که معمولاً به دنبال آن غش و بیهوشی پیش می&zwnj;آید. تنفس: مشکل می&zwnj;شود و با خس&zwnj;خس سینه همراه است. نبض: تند و ضعیف می&zwnj;شود و یا کاملاً نامحسوس است. فشار خون : در ابتدا بالاتر از حد طبیعی است ولی ممکن است بعداً تا حدی که ایجاد شک کند کاهش یابد. پوست: آثار حساسیت به صورت قرمزی و کهیر بر روی آن مشخص می&zwnj;شوند. صورت: زبان و صورت ورم می&zwnj;کند، لبها کبود شده اطراف زبان و دهان بی&zwnj;رنگ می&zwnj;شوند. استفراغ تورم مچ پا و مچ دست
بیمار مبتلا به شوک حساسیتی معمولا از موارد زیر شکایت می&zwnj;کند: خارش و سوزش پوست خصوصاً پوست صورت ، سینه و پشت انقباض دردناک سینه و سختی تنفس سرگیجه بیقراری و آشفتگی حالت تهوع ، دل درد و یا اسهال سردرد عطسه ، خارش ، احساس مرگ و خشونت صدا ممکن است علائم آغازگر شوک باشند. این نوع شوک ، موقعیت خطرناک و اورژانسی است که برای جلوگیری از واکنشهای حاد احتیاج به تزریق دارو دارد.
درمان شوک حساسیتی قبل از هر چیز عامل حساست&zwnj;زا باید شناخته شده و تماس با آن قطع شود. اقدامات اولیه شامل اقدامات اصول احیا (BLS) است. مجرای تنفسی بیمار را باز نموده و اقدام به تنفس مصنوعی یا CPR نمایید. اکسیژن خالص (با غلظت بالا) به مصدوم برسانید و اقدام به درمان شوک نمایید. مصدوم را فوراً به مراکز پزشکی برسانید اگر مصدوم بیهوش نیست، او را به حالت طاق باز و یا به پهلو بخوابانید. در صورت آگاهی از ماده آلرژی&zwnj;زا و یا علت حساسیت (مثلاً نیش حشرات و غیره ) به کادر پزشکی نیز اطلاع دهید. ضمن انتقال مصدوم ، اصول اولیه احیاء را انجام دهید.
از مصدوم بپرسید که آیا به ماده خاصی حساسیت دارد یا خیر، از جمله حساسیت نسبت به بعضی از غذاها ، عوامل محیطی ، بعضی از داروها و دیگر عوامل. عوامل نامشخص از طریق واکنشی که مصدوم نشان می&zwnj;دهد، مشخص می&zwnj;شوند. مصدومینی که نسبت به بعضی عوامل ، واکنش شدید از خود نشان می&zwnj;دهند، در صورت تماس با آن عوامل ، باید فوراً داروهای لازم را مصرف کنند.
اولین داروی تزریقی جهت درمان شوک حساسیتی آمپول اپی نفرین است که حدود ۰.۰۱mg/kg و حداکثر تا ۰.۳ میلیگرم به صورت زیر جلدی تزریق می&zwnj;شود. داروهای بعدی عبارتند از آمپولهای ضد حساسیت مثل کلرفنیرامین که داخل رگ تزریق می&zwnj;شود. داروهای گشاد کننده راههای هوایی مثل آمینوفیلین و داروهای تعدیل کننده سیستم ایمنی مثل هیدرو کورتیزون نیز استفاده می&zwnj;شوند. شروع دادن مایع داخل رگی مثل سرم رینگرلاکتات نیز اهمیت زیادی دارند.
شوک ناشی از برخی بیماری های نسبتا شایع دوران کودکی است از جمله : گاسترو آنتریت&nbsp; دیابت ملیتوس ، تروما عفونت و خوردن اتفاقی دارو .
نکته : بهترین نتایج بالینی شوک بستگی به تشخیص زودرس و درمان مناسب و سریع دارد . در شیرخوار کودک ، میوکارد بافت انقباضی کمتری دارد ، افزایش نیاز به برون ده قلب ، ابتدا با افزایش تعداد ضربان قلب توسط مکانیسم های عصبی برآورده می شود ، در کودک بزرگتر یا فرد بزرگسال ، زیاد شدن حجم ضربه ای به طور بسیار کارآمدی ، برون ده قلب را افزایش می دهد .
بررسی :
توجهات پرستاری در شوک کودکان باید روی سیتسم قلبی تنفسی و نورولوژیک متمرکز شود .
تغییر سطح هوشیاری از اولین عواملی است که نشان دهنده وخیم تر شدن شرایط می باشد .
تشخیص به موقع و درمان سریع شوک در نوزادان و کودکان میزان مرگ و میر را کاهش می دهد . در درجه اول باید از باز بودن راه هوایی مطمئن شویم و بیمار را از نظر تنفسی مانیتورینگ کنیم . همچنین باید از باز شدن ریه در زمان تنفس اطمینان حاصل شود . جریان خون مرکزی بوسیله چک کردن نبض های فمورال ،براکیال یا کاروتید بررسی شود .
شوک هیپولیک :
شایع ترین علت شوک در کودکان بوده و علل آن عبارتند از : اتلاف خون، کاهش مایعات و الکترولیت های بدن به دنبال استفراغ و اسهال ، از دست دادن مایع به داخل فضای سوم که ناشی از سندرم های نشت مویرگی است .
با مشاهده هیپوتانسیون و تاکی کاردی و عدم وجود علائم نارسایی قلب ( مانند هپاتومگالی ، رال ، ادم ، اتساع وریدهای ژوگولر یا گالوپ ) یا سپت سمی (تب ، لوکوسیتوز ، یا کانون عفونت) می توان شوک هیپولمیک را از سایر علل شوک افتراق داد .
بهبود شوک هیپولمیک به شدت هیپولمی ، وضعیت قلبی بیمار و تشخیص و درمان سریع وابسته است. پیش آگهی شوک هیپولمیک بدون عارضه خوب بوده و مرگ و میر آن کمتر از ۱۰ درصد می باشد . مکانیسم های جبرانی در شوک هیپولمیک عبارتند از : افزایش فعالیت سمپاتیک و آدرنال که سبب افزایش تعداد ضربان قلب و قدرت انقباض میوکارد می گردند .
کودکان با تشخیص شوک ها یپولمیک نیاز به بررسی علائم حیاتی ، چک کردنBP هر ۱۵ تا ۶۰ دقیقه است . رنگ و تورگور پوستی ، درجه حرارت نیز باید مرتبا چک شود . فونتانل قدامی نیز باید از نظر تورفتگی یا برجستگی بررسی شود یک فونتانل تو رفته ممکن است دلیل بر کم آبی کودک باشد .از طرفی برجسته بودن فونتانل معمولا نشان دهنده سطح کافی مایعات بدن است . به علاوه پرستار باید مرتبا علائم نورولوژیک بیمار را بسنجد . کاهش سطح هوشیاری باید سریعا گزارش شود پرستار باید مرتبا قلب و ریه های بیمار را سمع کند و نبض های محیطی را لمس کند زمان پر شدن مجدد مویرگی ، چسبندگی غشاءهای موکوسی و تونوسیته و قدرت عضلات چک شود ، میزان برون ده ادراری بررسی شود اگر کودک اسهال دارد باید کیسه ادراری یا سوندفولی استفاده شود شکم لمس شود صداهای روده سمع گردد ، صدمه شکم باید رد شود ، هر نوع صدمه یا ترومای وارد آمده به شکم باید سریعا گزارش شود .
شوک توزیعی ( منتشر ):
اختلالات توزیع خون ممکن است باعث عدم تکافوی شدید خون رسانی بافتی ، حتی در صورت طبیعی یا بالا بودن برون ده قلبی شود این موارد توزیع غلط جریان معمولا ناشی از اختلالات در تونوس است . شوک سپتیک شایع ترین شوک توزیعی در کودکان است و معمولا عارضه سپتی سمی باکتری های گرم منفی و گرم مثبت و نیز عفونت ناشی از ریکتزیا و ویروس ها است . این بیماران معمولا تب ، خواب آلودگی ، پتشی ، و پورپورا داشته و یک کانون عفونی در بدنشان یافت می شود . علامت اولیه شوک توزیعی یا منتشر افزایش درجه بدن ( هایپر ترمی ) یا کاهش درجه بدن ( هایپو ترمی ) می باشد . در جه حرارت باید هر یک تا دو ساعت کنترل شود . در شوک زودرس ( فاز هایپر دینامیک ) پوست معمولا گرم و براق می شود . در شوک دیر رس ( فاز هایپو دینامیک ) پوست معمولا سرد و خاکستری میشود .
یک استثنا وجود دارد که در صدمه به طناب نخاعی اتفاق می افتد و بدن نمی تواند در درجه حرارت نرمال قرار گیرد . شوک با هر اتیولوژی که باشد و به هر دلیلی که اتفاق بیافتد ممکن است باعث اختلال در عملکرد گرد ش خون شود در نتیجه عملکرد فاکتورهای انعقادی خون و پلاکت ها مختل می شود بنابراین پرستاران باید به دقت پوست بیمار را از نظر پتشی تراوش خون از لاین های تهاجمی ، صدمه پورپورا بررسی کنند . وجود پتشی های پراکنده روی پوست ممکن است نشان دهنده یک سبسیس شدید باشد در کودکان کاهش فشار خون یک نشانه دیر رس در انواع مختلف شوک می باشد .
شوک کاردیوژنیک :
این نوع شوک ناشی از اختلال کارکرد میوکارد بوده و به صورت تضعیف قدرت انقباضی و برون ده قلب و خون رسانی نا کافی بافتی خود را نشان می دهد . شوک کاردیوژنیک اولیه در کودکانی که بیماری مادرزادی قلب دارند رخ می دهد در اکثر بیمارانی که بیماری مادرزادی قلبی دارند ( به غیر از سندروم قلب چپ هیپوپلاستیک ) نارسایی قلبی پیش از شوک کاردیوژنیک ایجاد می شود. کودکان با شوک کاردیوژنیک باید از نظر قلبی و تنفسی مانیتورینگ شوند و صداهای قلبی و ریوی سمع شود ، کبد باید دق شود و سایز آن سنجیده شود . تنفس کودک باید برر سی شود ، ادم دور چشم یا ادم محیطی ممکن است اتفاق بیافتد ، چک مرتب نبض های محیطی و پر شدن مجدد مویرگی بسیار مهم است .
شوک انسدادی :
علت اصلی انسداد تامپوناد قلبی است . از نظر بالینی هرگاه در زمینه تروما یا جراحی اخیر قلب فشار نبض مریض کاهش یافته ، صداهای قلبی گنگ شده ؛ قلب در دق یا کلیشه رادیوگرافی بزرگ شده ، یا انفکاک مکانیکی ، الکتریکی وجود داشته باید به تامپوناد شک کرد ، درمان شامل برطرف کردن انسداد به وسیله آسپیراسیون سوزنی فوری فضای پریکارد است .
نکته : اکوکاردیوگرافی ممکن است تشخیص دهنده باشد لیکن آسپیراسیون سوزنی را نباید به تاخیر انداخت .
شوک انفکاکی :
این اصطلاح حالتی را توضیح می دهد که در آن خونرسانی بافتی طبیعی بوده اما اکسیژن نمی تواند به وسیله سلول ها استفاده شود مانند مسمومیت با مونو اکسید کربن یا مت هموگلوبینمی
طبقه بندی شوک و اتیولوژی آن&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;




نوع


اختلال اولیه در گردش خون


اتیولوژی شایع




شوک هیپوولمیک


کاهش حجم خون در گردش


خونریزی ، اسهال ، دیابت&nbsp; بی مزه ، دیابت قندی ، سوختگی ، سندرم آدرنوژینال ، سندرم نشت مویرگی ،




شوک توزیعی


اتساع عروق موجب احتباس خون در ورید ها شده که در نهایت منجر به کاهش پیش بار می گردد . توزیع کاهش قدرت انقباض قلب


سپتی سمی ، آنافیلاکسی ، آسیب به CNS یا نخاع ، مسمویت دارویی




شوک کاردیوژنیک


کاهش قدرت انقباض قلب


بیماری های مادرزادی قلب ، نارسایی شدید قلب ، آریتمی ، آسیب هیپوکسیک &ndash; ایسکمیک ، کاردیومیوپاتی، اختلالات متابولیک ، میوکاردیت ، مسمومیت دارویی ، بیماری کاواساکی




شوک انسدادی


انسداد مکانیکی در برابر جریان خروجی بطن


تامپوناد قلبی ، آمبولی حجیم ریوی ، پنوموتوراکس فشاری ، تومور قلبی




شوک انفکاکی


اکسیژن از هموگلوبین آزاد نمی شود


مسمومیت با مونواکسید کربن ، مت هموگلوبینمی




تشخیص های پرستاری و برنامه ریزی
تشخیص های پرستاری زیر ممکن است پس از یک بررسی و ارزیابی دقیق از شوک حاصل شود .
- پرفیوژن بافتی غیر موثردر رابطه با کاهش حجم مایعات بدن (در شوک هایپولمیک) ؛ انتشار غیر معمولی جریان خون ، اسیدوز متابولیک و یا هر دو ( در شوک منتشر ) ؛ کاهش انقباضات قلبی در ( شوک قلبی کاردیوژنیک ) می شود .
نتیجه قابل انتظار :
کودکان پرفیوژن بافتی مناسبی خواهند داشت در نتیجه نبض های محیطی قوی ، تورگور پوستی مناسب ، زمان کافی پر شدن مجدد مویرگی ، غشای موکوسی گرم و صورتی رنگ ، بستر ناخنی صورتی رنگ ، علائم حیاتی نرمال با توجه به سن خواهیم داشت . همچنین هیچ موردی دال بر دیس پنه یا مشکل مغزی وجود نخواهد داشت .
- تبادل گازی غیر موثردر رابطه با کاهش جریان خون ریوی ، کاهش خونرسانی به الوئول ها و التهاب الوئول ها .
&nbsp;نتیجه قابل انتظار :
کودک تبادل گازی کافی خواهد داشت . میزان اکسیژن خون شریانی حدود ۹۵ تا ۱۰۰ درصد خواهد بود .
- ریسک عفونت در رابطه با لاین های وریدی و شریانی تهاجمی ، کاتترها ، لوله داخل تراشه ، وجود زخم و &hellip; .
نتیجه قابل انتظار:
&nbsp;کودک از خطر عفونت دور می ماند&nbsp; .
هیچ قرمزی یا علامتی دال بر عفونت نمی باشد کشت خون منفی است .
- اضطراب در رابطه با امکان وجود پیش آگهی های بد خیم در یک کودک بیمار دچار بحران .
نتیجه قابل انتظار:
&nbsp;کودک و خانواده علائم اضطراب را نخواهند داشت ، اطلاعات کامل در رابطه با اتفاق ایجاد شده و با مهارت سازگاری دارند .
مداخلات :
مداخلات برای شوک مستقیما در ارتباط با نگهداری پرفیوژن بافتی ، تامین کافی اکسیژن ، پیشگیری از عفونت ، حمایت روانی از خانواده بیمار می باشد .
مداخلات پرستاری :
نگهداشتن پرفیوژن بافتی :
مشاهده دقیق و مداوم سیستم قلبی و عروقی کودک از ضروریات است علائم حیاتی کنترل شود ، جریان خون بیمار هر یک تا دو ساعت بررسی شود . لاین وریدی مناسب گرفته شود و جایگزینی مناسب مایعات شروع شود . کنترل I&amp;O به دقت انجام شود برون ده ادراری کمتر یا بیشتر از حد نرمال گزارش شود ، بیمار روزانه وزن شود اضافه وزن سریع کودک ، به پزشک اطلاع داده شود . به علت این که نوزادان نیاز بالایی به گلوکز و ذخائر گلیکوژن دارند باید مراقب متابولیسم مناسب گلوکز بود . سطح گلوکز خون هر۲- ۴ ساعت اندازه گیری شود .
دستورات دارویی با دستگاه سرم پمپ شروع شود ، چون داروهای فعال کننده عروق می تواند باعث نکروزه شدن بافت شوند . بنابراین سعی شود این داروها از طریق وریدهای مرکزی ، انفوزیون شود .
اکسیژن درمانی :
تعداد تنفس مشاهده وثبت شود ، رنگ پوست ، باز شدن قفسه سینه به دقت بررسی شود ، علائم دیسترس تنفسی یادداشت شود و فورا به پزشک اطلاع داده شود . اکسیژن طبق دستور پزشک شروع شود و از این که مود دستگاه با شرایط کودک متناسب است اطمینان حاصل شود .
میزان اکسیژن خون شریانی و سطح گازهای خون شریانی و سطح هموگلوبین اندازه گیری شود . تجهیزات اینتوبیشن و تهویه مکانیکی در دسترس باشد . کودک از نظر درد ، تب ، اضطراب و کاهش تقاضای اکسیژن بررسی شود .
جلوگیری از عفونت :
از آن جایی که کودکان مستعد ابتلا به عفونت هستند استفاده از تکنیک های اسپتیک در حین گرفتن IV line&nbsp; لوله گذاری و &hellip; لازم الاجراست . درجه حرارت مرتبا کنترل شود . درجه حرارت مقعدی بیش از ۱/۳۸ درجه سانتی گراد یا کمتر از ۳۶ درجه سانتی گراد گزارش شود .
محل بخیه ها از نظر ترشح، التهاب و قرمزی چک شود . نتیجه کشت های مثبت گزارش شود . اگر بیمار قادر به تحمل تغذیه از راه NGT نمی باشد از پزشک در مورد نوع روش تغذیه سوال شود .
حمایت روانی از بیمار و خانواده وی و بالا بردن قدرت سازگاری :
به سوالات صادقانه پاسخ دهید ، با کودک همدردی کنید ، کودک را از نظر روانی حمایت کنید ، نگرانی و اضطراب را از او دور نمایید . والدین کودک را تشویق به همکاری کنید ، مانند حمام دادن ، شانه کردن موها و غذا دادن .
این همکاری تحت کنترل خودتان باشد .
از منابع قابل دسترس استفاده کنید مانند مددکاران اجتماعی تا والدین را از نظر عاطفی یاری نمایند . خانواده را تشویق کنید تا خود را با شرایط موجود سازگار کنند .
درمان شوک :
کلید درمان شوک ، تشخیص آن در مراحل اولیه است . درمان شوک بیشتر از آن که در جهت اصلاح علت اولیه یا مکانیسم های&nbsp; ایجادی آن باشد در جهت رفع علائم و نشانه های بالینی است .
اساس درمان به حداقل رساندن کار قلبی &ndash; ریوی در ضمن حفظ برون ده قلب ، فشارخون و تبادل گازی است . ضمنا درمان شوک نیازمند اندازه گیری مکرر گازهای خون شریانی است از نظر اکسیژن رسانی ، تهویه (CO۲) و اسیدوز بوده و اغلب سدیم ، پتاسیم ، کلسیم ، منیزیوم ، فسفر و BUN نیز اندازه گیری می شوند .
نکته : در کودکان مبتلا به شوک باید فشار خون ورید مرکزی و فشار خون سیستمیک دائما به کمک یک کانتر چک شود .
درمان گرفتاری های اعضای خاص
حمایت از سیستم های قلبی عروقی:
تلاش در جهت بهبود برون ده قلب اساس درمان شوک را تشکیل می دهد. هدف از درمان قلبی &ndash; عروقی شامل جایگزین نمودن مایعات، اصلاح برون ده قلبی ، تعداد ضربا ن قلب ، ریتم قلب ، پیش بار ، پس بار ، و قدرت انقباض می باشد .
درمان ضد آریتمی :
داروی انتخابی در درمان تاکی کاردی حاد بطنی ، لیدوکائین است . در تاکی کاردی بطنی مقاوم به لیدوکائین از برتیلیوم یا پروکائین آمید می توان استفاده کرد . در موارد فیبریلاسیون بطنی از شوک الکتریکی استفاده می شود .
جایگزینی مایعات :
در شوک هیپوولمیک و توزیعی ، کاهش پیش بار ، باعث اختلال شدید برون ده قلب می شود . اما در شوک کاردیوژنیک ، افزایش پیش بار موجب جبران ناپذیر شدن اختلال کارمیوکارد می شود .
حجم پلاسما را می توان با استفاده از محلول های کریستالوئید به طور موفقیت آمیزی جبران نمود . محلول های کولوئیدی حاوی مولکول های درشت تر بوده و مدت باقی ماندن آن ها در فضای داخل عروقی طولانی تر از متسع کننده حجم را می توان به عنوان انتخاب اول تجویز نمود زیرا این مایعات ارزان و موثر هستند .
در اغلب کودکانی که دچار شوک حاد شده اند می توان مقدار ۲۰mg/kg کریستالوئید ایزوتونیک را به صورت یکجا ( بلوس ) در طی ۳۰-۱۵ تجویز کرد . ولی در درمان شوک کاردیوژنیک باید مراقب افزایش حجم خون بود چرا که ممکن است فشار پرشدگی بطن ها افزوده شود بدون این که عملکرد قلب بهبود یافته باشد . مونیتورینگ دقیق برون ده قلب یا فشار ورید مرکزی راهنمای بسیار خوبی برای جبران بی خطر مایعات باشد ولی برای حفظ فشار قابل قبول خونرسانی به مغز می بایست فشار داخل جمجمه ای آن ها را کاهش داد . در این وضعیت جایگزینی سریع مایعات ممکن است فشار داخل جمجمه ای را افزایش داده و موجب ایجاد ادم مغزی گردد .
درمان با داروهای کاردیوتونیک و گشاد کننده عروقی :
برای بهبود برون ده قلب بعد از اصلاح مایعات با زمانی که جایگزینی بیشتر مایعات خطرناک باشد میتوان از انواع داروهای گشاد کننده عروقی و کاردیوتونیک استفاده کرد .
نکته :
درمان با داروهای کاردیوتونیک باید به ترتیب در جهت افزایش قدرت انقباضی قلب و کاهش بار بطن چپ باشد .
درمان معمولا با دوپامین یا دوبوتامین شروع می شود . دوبوتامین اساسا یک داروی اینوتروپیک است ، در حالیکه دوپامین ممکن است گشاد کننده عروق ، اینوتروپیک یا تنگ کننده عروق باشد .
نکته : در کودکانی که با افزایش مکرر سرعت انفوزیون دوپامینی یا دوبوتامین پاسخی به درمان نمی دهند ، می بایست از داروهای کاردیوتونیک قویتر مثل اپی نفرین یا نوراپی نفرین استفاده نمود .
نکته : داروهای دیگری که مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از : اپی نفرین یا نوراپی نفرین ، نیترو پروساید و نیتروگلیسیرین .
حمایت تنفسی :
ریه عضوی است که هدف واسطه های شیمیایی مضر حاصله از شوک قرار می گیرد . نارسایی تنفسی ممکن است سریعا ایجاد شده و پیشرونده باشد . در این حال باید لوله داخل تراشه ای گذاشته و تهویه مکانیکی برقرار نمود ، که شامل استفاده از اکسیژن و فشار مثبت انتهای بازدمی (PEEP) است . سندرم زجر تنفسی بالغین ممکن است در کودکانی که در شوک هستند ، رخ دهد .
نکته : نارسایی شدید قلبی &ndash; ریوی را می توان با اکسید نیتریک استنشاقی و در نهایت با اکسیژنرسانی غشایی در خارج تنه ای (ECMO) درمان کرد .
نکته : مکانیسم ایجاد کننده ARDS افزایش نفوذ پذیری عروق به دلیل آزاد شدن واسطه های شیمیایی می باشد .
حفظ کلیه :
کم شدن ادرار در جریان شوک ممکن است ناشی از نکروز توبولی حاد (ATN) یا عوامل قبل از کلیه ای باشد . کاهش برون ده قلبی که توام با افت جریان خون کلیوی باشد می تواند ازوتمی پیش از کلیوی (prerenal azotemia) بوجود آورد . از سوی دیگر کاهش فشار خون شدید می تواند سبب نکروز حاد توبولی شود . ازوتمی pererenal را می توان با جبران مایع از دست رفته یا افزایش قدرت انقباضی قلب اصلاح نمود . لیکن ATN prerenal نسبت BUN سرمی در حد۱۰ و مقدار سدیم ادرار کمتر از ۴۰-۶۰meg/L می باشد . بنابراین ، پس از جایگزینی حجم داخل عروقی ، برای افزایش ادرار باید از داروهای دیورتیک استفاده کرد . استفاده از دیورتیک های موثر برقوس هنله ( loop diuretic) مانند فوروسماید و بومتانید (bumetanide) مانیتول ، یا مصرف ترکیبات حاوی یک دیورتیک موثر بر قوس هنله همراه با یک تیازید ، ادرار را زیاد&nbsp; می کنند . چنانچه هیپر کالمی ، اسیدوز مقاوم ، هیپرولمی ، یا تغییر وضعیت روانی ایجاد شود ، دیالیز صفاقی یا خونی را باید شروع کرد .




کریستالوئیدها


کولوئیدها




کلرید سدیم ۹/۰ درصد
رینگر لاکتات
سالین هیپرتونیک (۳%)


آلبومین سرم انسانی ۵ درصد در کلرید سدیم ۹/۰ درصد 
آلبومین سرم انسانی ۲۵ درصد در کلرید سدیم ۹/۰ درصد
Hyderoxyethyl Starch ۶ درصد در کلرید سدیم ۹/۰ درصد
دکستران ۴۰ به صورت ۱۰ درصد در محلول قندی ۵ درصد
پلاسمای منجمد تازه (FFP) 
خون کامل




ارزشیابی :
-&nbsp; آیا غشاء موکوسی بیمار صورتی رنگ می باشد ؟ آیا پر شدن مجدد مویرگی و علائم حیاتی مناسب وجود دارد ؟
-&nbsp; آیا میزان اکسیژن خون شریانی و سطح گازهای خون شریانی در حد نرمال می باشند ؟
-&nbsp; آیا الگوی تنفسی، مناسب می باشد ؟
-&nbsp;&nbsp;آیا جواب کشت بیمار مثبت است یا خیر ؟
-&nbsp; آیا والدین و کودک به خوبی با شرایط موجود سازگاری پیدا کرده اند ؟
عکس&zwnj;العمل بدن در برابر شوک کاهش جریان خون اعضاء حیاتی مثل قلب و مغز می&zwnj;تواند در عرض چند دقیقه ، آسیب غیر قابل برگشتی به آنها وارد کند. به منظور جلوگیری از چنین آسیبی ، بدن یک سری مکانسیمهای جبرانی در جهت برقرار ساختن جریانی مداوم و ثابت از خون به سمت مغز و قلب فعال می&zwnj;کند که این به خرج کاهش جریان خون اعضاء کم اهمیت&zwnj;تر و غیر حساس&zwnj;تر بدن مثل پوست و عضله (در مرحله اول) و در مراحل بعدی ، کلیه&zwnj;ها و دیگر احشاء شکمی و روده&zwnj;ها انجام می&zwnj;شود. در همان زمان به منظور کمک بیشتر به افزایش جریان خون سیستم عروقی ، ضربان قلب نیز افزایش می&zwnj;یابد. این مکانیسمهای جبرانی تحت اثر دستگاه عصبی سمپاتیک و هورمونهای غده فوق کلیه (اپی نفرین و نوار پی&zwnj;نفرین) می&zwnj;باشند. عکس&zwnj;العمل بدن در برابر خون رسانی ناکافی به بافتها و اندامهای بدن (شوک) باعث بروز علائم اولیه شوک می&zwnj;شود.
علائم شوک کفایت مکانیسمهای جبرانی به مقدار و سرعت از دست رفتن خون بستگی دارد و معمولاً تا حدی مکانیسمهای جبرانی قادرند فشار خون را در محدوده طبیعی نگه دارند که خون از دست رفته بیش از ۱۵ تا ۲۰ درصد کل حجم خون و به عبارتی بیش از حدود یک لیتر نباشد. علائم شوک بطور خلاصه عبارتند از: تشنگی شدید در مراحل اولیه. رنگ پریدگی و سرد شدن پوست به علت تنگ شدن عروق خونی پوست. نبض سریع به علت تندتر زدن قلب برای جبران شوک و بعد ضعیف شدن نبض. احساس ضعف و غش در بیمار به علت کاهش خون رسانی به مغز و عضلات. افت فشار خون فشار خون در مراحل اول فقط در حالت ایستاده افت می&zwnj;کند ولی با پیشرفت شوک در حالت دراز کشیده نیز پایین است. تنگی نفس شدید و تند شدن تنفس به علت ناکافی بودن خون از اکسیژن. کاهش هوشیاری به علت کاهش خونرسانی به مغز. علل شوک قلب و رگها خونی ، در بدن انسان مخزن عروقی را تشکیل می&zwnj;دهند که خون را در خود جای می&zwnj;دهند و جریان خون طبیعی تحت اثر سه عامل قدرت انقباضی قلب ، حجم خون و قطر عروق خونی می&zwnj;باشد. اگر هر یک ازاین سه عامل فشار ؛ پمپاژ قلب ، میزان خون و انبساط و انقباض رگهای خونی دچار اختلال شده و درست عمل نکنند، خون رسانی به بافتهای بدن به میزان کافی صورت نخواهد گرفت و شوک اتفاق می&zwnj;افتد. از اینرو شوک را به سه نوع کلی می&zwnj;توان تقسیم کرد. شوک ناشی از کاهش حجم خون شوک ناشی از کاهش قدرت قلب شوک ناشی از گشاد شدن رگهای خونی شوک ناشی از کاهش حجم خون ایجاد شوک به علت از دست دادن مایعات به هر دلیل شوک کمبود حجم ( هیپوولمیک ، هیپو= کمبود ، ولمیک = حجم ) نامیده می&zwnj;شود. در مصدومین رایجترین نوع شوک که خطرناک نیز می&zwnj;باشد ، شوک هیپوولمیک (Hypovolemic) یا شوک ناشی از کاهش حجم خون است. کاهش حجم خون می&zwnj;تواند مستقیماً به علت از دست رفتن خون ، (مثلاً در خونریزیهای خارجی و داخلی) یا پلاسما ( مثلاً در سوختگیهای وسیع و &hellip; ) باشد. در اکثر موارد ، شوک کمبود حجم به علت خونریزی است که به آن شوک خونریزی یا شوک هموراژیک می&zwnj;گویند.
باید تاکید شود که خون فقط بخش کوچکی از کل مایعات بدن را تشکیل می&zwnj;دهد . تمام مایعات بدن باهم حدود ۶۰ درصد وزن کل بدن را شامل می&zwnj;شوند. کاهش پلاسمای خون و بدنبال آن کاهش حجم خون ممکن است به دنبال از دست رفتن جبران نشده مایعات از راههای دیگر مثل اسهال ، استفراغ ، تعریق زیاد ، سوختگی ، دهیدراتاسیون ( کم آبی بدن ) و &hellip; باشد. اگر بدن از قبل دچار کمبود آب نیز باشد ، این عکس العمل زودتر بروز می&zwnj;نماید. در مکانهایی که درجه حرارت بالایی دارند ، مانند انبارها و کارخانه ها ، و یا اگر مصدوم قبل از جراحت ، به شدت عرق کرده است (مثلاً حوادثی که ضمن ورزش کردن و یا شکار رخ می&zwnj;دهند) و یا بعضی کارهای سخت و سنگین ، مانند بار بری و آهنگری ، ممکن است قبل از وقوع حادثه ، آب بدن را کاهش داده ، در نتیجه اثرات کاهش حجم خون سریعتر آشکار شود.
شوک قلبی اگر قلب نتواند بخوبی عمل پمپاژ خون را انجام داده و رگهای بدن را پر از خون نگه دارد، شوک ایجاد می شود. قلب ، پمپی است که خون را از طریق رگها به درون بدن می&zwnj;فرستد و هرگونه اختلال در برون&zwnj;ده آن فوراً به صورت کاهش جریان خون اعضای مختلف بدن تظاهر می&zwnj;کند. برون&zwnj;ده قلب محصولی از دو عامل است: ضربان قلب ، یعنی تعداد ضربان در دقیقه. حجم ضربه&zwnj;ای ، یعنی حجمی از خون که در طی هر ضربه از قلب خارج می&zwnj;شود. شوک قلبی معمولاً در اثر صدمه به قلب ، حمله قلبی و سایر بیماریهای قلبی ایجاد می&zwnj;شود. اکثر بیماریهای قلبی که درمان آن به تعویق می&zwnj;افتد، سرانجام آن قدر به قلب صدمه می&zwnj;رساند تا این که شوک قلبی رخ می&zwnj;دهد.
شوک ناشی از تغییر قطر رگهای خونی ظرفیت رگهای بدن در مقایسه با حجم خون نباید خیلی بزرگ باشد. انبساط رگهای خونی ، بدون انقباض کافی دیگر رگهای خونی (به منظور جبران این انبساط) ایجاد شوک می&zwnj;کند. سرخرگها و سیاهرگهای بدن ، می&zwnj;توانند در پاسخ به تاثیرات هورمونی (شیمیایی) و عصبی قطر خود را تغییر دهند. دستگاه عصبی سمپاتیک (جزئی از دستگاه عصبی خودکار بدن) مسوولیت کنترل کشش عضلات موجود در جدار رگها رابه عهده دارد و فعالیت این دستگاه سبب افزایش انقباض سرخرگها می شود. اثر مشابهی نیز توسط هورمونها مترشحه از غده فوق کلیوی ( ادرنال ) ، یعنی اپینفرین و نوراپی نفرین ، ایجاد می&zwnj;شود.
انقباض سرخرگها ، مقاومت آنها را در برابر خون بطور قابل توجهی افزایش می&zwnj;دهد. در نتیجه جریان خون به بافتها کاهش یافته ،و در همان زمان فشار خون سرخرگی افزایش می یابد. به عکس ، کاهش فعالیت دستگاه سمپاتیک منجر به گشاد شدن (انبساط ) سرخرگها و افزایش جریان خون بافتها می&zwnj;شود که به موازات آن فشار خون کاهش می&zwnj;یابد. در بعضی از شرایط خاص ، موقعی که رگهای خونی ، انبساط بسیار زیادی پیدا می&zwnj;کنند، فشار خون بطور حاد کاهش یافته و مصدوم دچار شوک می&zwnj;شود.
انقباض سیاهرگها نیز می&zwnj;تواند با مکانیسمی متفاوت ، سبب افزایش فشار خون شود. در هر لحظه معین ، اکثر حجم خون موجود در گردش ، در سیاهرگها باعث می شود حجم زیادی از خون از سمت سیاهرگها به سوی قلب به حرکت درآید که با افزودن برون ده قلب ، فشار خون را افزایش خواهد داد.
شوک به عامل یا عواملی گفته می شود که زندگی یا حیات انسان را به خطر می اندازد و به انواع زیر تقسیم می شود: ۱- از دست دادن مایعات بدن
۲- شوک توزیعی که خود شامل : عفونی ـ عصبی ـ روانی و حساسیتی
۳- &nbsp;قلبی
از دست دادن مایعات بدن : این نوع شوک به دو صورت که توسط خونریزی شدید و دیر رسیدن مایعات به بدن صورت می گیرد.
اگر مصدومی به علل مختلف دچار خونریزی داخلی یا خارجی شود و ما نتوانیم آن را بلافاصله پس از حادثه مهار کنیم وی دچار شوک از دست دادن مایعات بدن می شود علائم این شوک می تواند بی قراری، نگرانی و ضعف تنفس و نبض تند کبودی در بعضی از اندامها عرق سرد تشنگی و در اواخر همراه با بیهوشی باشد.
کمکهای اولیه لازم برای این افراد :
&nbsp;نخست ارزیابی اولیه را که شامل ABCH&nbsp; بود را انجام می دهیم. شخص را گرم نگه داریم در حالت ریکاوری شخص را قرار دهید و یا زیر پای بیمار را حدود cm۳۰ از سطح زمین بالا بیاورید و شخص را به مراکز درمانی برسانید در صورت که این کاهش مایعات بدن از طریق اسهال که شایعترین علت مرگ در کودکان می باشد صورت گرفت حتماً باید از پودرهای D.R.S استفاده نماییم و مصدوم را به مراکز درمانی برسانیم.
شوک توزیعی : شوک عفونی که یکی از علل شایع مرگ و میر می باشد توسط ورود ویروس در درون بدن می باشد که باعث می شود شخص دچار تب، افزایش فشار خون و ضربان قلب بالا می شود.
کمکهای اولیه لازم ارزیابی شامل ABC&nbsp;&nbsp; را انجام می دهیم و عامل شوک را مشخص می نماییم و رساندن شخص به مرکز درمانی.
شوک عصبی : به هر عاملی که در سیستم اعصاب و رشته های عصبی انسان مانند افتادن از بلندی ها یا صخره ها و خوردن ضربه به ستون فقرات باعث این شوک می شود. علائم آن فاقد عکس العمل بودن اعضاء و تحریک خود ادراری یا خود مدفوعی می باشد.
کمکهای اولیه: ارزیابی اولیه را شامل ABC&nbsp; انجام می دهیم و با حفظ رعایت مشکل نخاعی مصدوم را به مراکز درمانی انتقال می دهیم.
شوک روانی: شوک روانی یا غش که می تواند در اثر شنیدن یک حادثه ناگوار دیدن صحنه های دلخراش باعث بروز این شوک می شود.
علائم آن : دیدن نقاط نورانی (سیاه و تاریکی چشمها) سرگیجه ـ بیهوشی.
کمکهای اولیه: اولاً شخص را از زمین خوردن محافظت می کنیم تا دچار شکستگی نشود سپس زیر پاهای وی را ۲۰ تا ۳۰ سانتیمتر بالا می آوریم، بگذاریم اکسیژن به راحتی به شخص برسد و اطراف آن را شلوغ نکنیم. پس از هوشیاری کامل می توانیم به وی مایعات یا آب قند بدهیم امکان دارد این بیهوشی ۴ یا ۵ دقیقه طول بکشد اگر بیشتر از این زمان بود حتماً اقدامات ارزیابی اولیه را انجام می دهیم و به مراکز درمانی وی را انتقال می دهیم.
نبایدها : به صورت مصدوم سیلی نمی زنیم تا هوشیاری کامل مایعات به وی نمی دهیم به صورتش آب نمی پاشیم.
شوک حساسیتی شدید: این نوع شوک که از نوع خفیف آن و شدید آن می تواند برای بدن انسان خطرآفرین باشد نیاز به کمکهای اولیه خاص می باشد این نوع شوک می تواند توسط نیش حشرات، افزودنیهای غذایی یا داروهای خاص صورت گیرد. اصولاً این نوع شوک به خاطر اختلال در سیستم تنفس باعث مرگ زود هنگام می شود. علائم آن سرفه، کوتاهی تنفس، تورم صورت و زبان، گیجی، عدم هوشیاری، خارش شدید، تهوع و استفراغ.
کمکهای اولیه ارزیابی اولیه ABC&nbsp; و مشکلات تنفسی را حل کنیم. از داروهایی مانند دو پاین یا اپی نفرین استفاده می نماییم.
شوک قلبی یکی از شایعترین مشکلات سیستم گردش خون به حساب می آید و می تواند به طور خلاصه و ساده به ۲ بحث آن پرداخت. فشار خون بالا و فشار خون پایین.
فشار خون بالا : علائم این عارضه در اثر گرفتگی رگها یا وارد شدن ویروس به بدن و نشانه های آن احساس سردرد و سرگیجه احساس درد نقطه بیشتر از ۲ دقیقه در قلب و دست چپ احساس ویزویز گوش و درد در پشت قلب می باشد.
کمکهای اولیه شخص را به حالت نشسته قرار می دهیم طوری که زاویه سر از ۹۰ درجه کاهش پیدا کند و سپس در صورت فشار بالاتر از ۱۶۰ به او قرصهای کاهش دهنده فشار خون زیر زبانی می دهیم تا ۲۰ دقیقه. فشار وی را چک کرده و در صورت پایین نیامدن دوباره از این روش استفاده می نمائیم. برای بار سوم حتماً به سمت مرکز درمانی حرکت می نمائیم و در آنجا تحت درمان شخص را قرار میدهیم.
فشار خون پایین : علائم احساس سرگیجه، ضعف و سیاه و تاریکی چشمها.
کمکهای اولیه : جلوگیری از زمین نخوردن شخص بالا بردن کف پاها بین ۲۰ تا ۳۰ سانتیمتر استفاده بعد از هوشیاری کامل از آب قند و مواد قندی در صورت کاهش خیلی کم فشار خون می توانیم از اپی نفرینها استفاده کنیم.
&nbsp;نکته
استفاده از بعضی از داروهای ذکر شده باید با گذراندن دوره ان صورت گیرد در غیر اینصورت امدادگر مجاز نمی باشد
اقدامات اورژانس در بیمار مبتلا به شوک مدت زمانی را که فرصت دارید تا اقدامات اورژانس را برای مصدوم با شرایط خطرناک (خونریزی شدید و شوک) به اجرا در آورید، بسیار اندک است. لذا اقدامات درمانی باید هرچه سریعتر شروع شوند. مصدومینی که دچار شوک شده&zwnj;اند و یا احتمال شوک در آنها وجود دارد، باید سریع به بیمارستان منتقل شوند. مصدوم را در موقعیت مناسب قرار دهید با توجه به مشکلات و صدمات مصدوم می&zwnj;توان وی را در وضعیت مناسب قرار داد: بلند کردن پا بهترین روش است. پاهای مصدوم را ۲۵ سانتیمتر بلند کنید. در موارد صدمه در ناحیه گردن و یا ستون فقرات ، صدمه در ناحیه سر ، صدمه به قفسه سینه و شکم ، در رفتگی و یا شکستگی استخوان لگن و یا شکستگی لگن خاصره از این روش استفاده نکنید. بدن مصدوم را به حالتی که سر و سینه&zwnj;اش از سطح بدن پایینتر قرار گیرد، قرار ندهید، زیرا باعث می&zwnj;شود احشاء شکمی به دیافراگم فشار بیاورد. هدف این است که مصدوم در وضعیتی (طاق باز یا نیم نشسته) قرار بگیرد که کاملاً راحت باشد و به راحتی تنفس کند. مصدوم را در هر موقعیتی که قرار می&zwnj;دهید، باید علائم حیاتی را در او بررسی کنید و مراقب باشید زیرا امکان استفراغ وجود دارد. راه تنفس مصدوم را باز کنید. جهت این کار یک دست را بر پییشانی مصدوم و دست دیگر را زیر چانه او قرار دهید. سر مصدوم را به عقب خم کنید. این کار سبب می&zwnj;شود دهان او اندکی باز شود. اگر مصدوم نفس می&zwnj;کشد، مجاری تنفسی او را باز نگه دارید. اگر مصدوم نفس نمی&zwnj;کشد به او تنفس مصنوعی بدهید. مراقب مواد مترشحه و استفراغ مصدوم باشید و در صورت وجود آنها را پاک کنید. اگر تنفس و گردش خون مصدوم متوقف شده است، اقدامات احیاء قلبی &ndash; ریوی (CPR) را انجام دهید. خونریزی را با روشهای فشار مستقیم ، بالا نگه داشتن عضو مجروح ، اعمال فشار نقطه&zwnj;ای و یا دیگر راههای لازم مهار کنید. کاهش حجم خون برای مصدومی که دچار شوک شده ،خطرناک است. در صورت در دسترس بودن ، از لباسهای ضد شوک نیز استفاده کنید. اگر چنین لباسی در دسترس ندارید می&zwnj;توانید با استفاده از باندهای کشی سرتاسر اندام تحتانی را با فشار متوسط بانداژ نمایید. هرچه سریعتر به مصدوم اکسیژن برسانید. کمبود اکسیژن در اثر کاهش جریان خون ایجاد می&zwnj;شود. به مصدوم اکسیژن خالص برسانید. در صورت وجود آسیب احتمالی در ناحیه ستون فقرات ، مصدوم را بی&zwnj;حرکت نگه دارید.]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 12:30:07 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>تفاوت بین کما و مرگ مغزی</title>
<link>https://sorkhpooshan112.loxblog.com/تفاوت-بین-کما-و-مرگ-مغزی</link>
<guid>https://sorkhpooshan112.loxblog.com/تفاوت-بین-کما-و-مرگ-مغزی</guid>

<description><![CDATA[

کما چیست؟ کما حالتی از ناهشیاری است که طی آن فرد با دردناک&zwnj;ترین محرک&zwnj;های فیزیکی هم به هوش نیاید و به همان حالت تا مدتی پایدار بماند. کما، یک مریضی نیست، بلکه علامتی از یک مریضی یا واکنشی به یک حادثه است که برای بدن فرد اتفاق افتاده است؛ مثل یک ضربه شدید و سخت به سر که باعث ایجاد شوک عصبی و کما می&zwnj;شود.
مرگ مغزی:
در مرگ مغزی، خونرسانی به مغز متوقف شده، اکسیژن رسانی به آن انجام نمی گیرد.مغز تمام کارکرد خود را از دست می دهد و دچار تخریب غیر قابل برگشت می گردد. اگرچه پس از مرگ مغزی اعضای دیگر از جمله قلب، کبد و کلیه ها هنوز دارای عملکرد هستند، بتدریج در طی چند روز آینده، از کار خواهند افتاد.
کما چیست؟ کما حالتی از ناهشیاری است که طی آن فرد با دردناک&zwnj;ترین محرک&zwnj;های فیزیکی هم به هوش نیاید و به همان حالت تا مدتی پایدار بماند. کما، یک مریضی نیست، بلکه علامتی از یک مریضی یا واکنشی به یک حادثه است که برای بدن فرد اتفاق افتاده است؛ مثل یک ضربه شدید و سخت به سر که باعث ایجاد شوک عصبی و کما می&zwnj;شود.به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،&nbsp; اکثر کماهایی که به این دلیل ایجاد می&zwnj;شود، بیشتر از ۴ هفته طول نمی&zwnj;کشد. بعضی از کسانی که به کما می&zwnj;روند، پس از این مدت به سمت زندگی نباتی پیش می&zwnj;روند. زندگی نباتی یعنی فرد نفس می&zwnj;کشد، فشار خون نرمال دارد و حتی دستگاه گوارش آن&zwnj;ها درست کار می&zwnj;کند، بدون آنکه بدن بیمار نسبت به این کار&zwnj;ها آگاهی داشته باشد. زندگی نباتی ممکن است سال&zwnj;ها و حتی دهه های متمادی طول بکشد.مهم&zwnj;ترین علامت مشخصه کما، ناتوانی در هوشیار شدن است یعنی خود فرد نمی تواند توسط محرکها هوشیاری&zwnj;اش را به&zwnj;دست آورد. البته علامتهای دیگری هم وجود دارند که از میان آنها می&zwnj;توان به نبود خود آگاهی، فقدان چرخه خواب و بیداری، نداشتن حرکت هدفمند و نداشتن کنترل بر روی تنفس اشاره کرد.چه عواملی باعث کما می شوند؟ کما می تواند به دلایل مختلفی روی دهد. بیشترین علت آن هم صدماتی است که بر اثر ضربه و جراحت به سر صورت می گیرد. اما مصرف زیاد الکل(مسمومیت الکلی)، دیابت، مورفین و خون&zwnj;ریزی زیاد هم می&zwnj;تواند فرد را به کما ببرد. در مواردی خونریزی یا تورم بافت مغزآن&zwnj;قدر شدید است که حتما باید به نوعی فشار را از روی مغز برداشت.در حالت کما چه اتفاقی می&zwnj;افتد؟ اعتقاد عمده ای که در بین مردم وجود دارد، این است که شخص در خواب بسیار عمیقی فرو رفته است. این عقیده به طور کامل درست نیست. البته ممکن است در بعضی از موارد این چنین باشد اما نه در همه موارد. این جا بدنیست بدانید که درجه&zwnj;های کما توسط هوشیاری شخص بیمار نسبت به محرکهای خارجی، تعیین می شود. در بسیاری از مواردی که اشخاص در حالت کما به سر می&zwnj;برند، بیمار دریافت&zwnj;هایی از محیط نیز خواهد داشت و این حالت با توجه به بهبودی شخص بیمار زیاد تر هم می شود. مثلا ممکن است، حرکتهای جزئی از خود بروز دهد یا نسبت به صداها یا محرک&zwnj;ها پاسخ دهد. در بعضی موارد نیز ممکن است شخص به کما رفته عکس العمل&zwnj;های شخص هوشیار را از خود بروز دهد. مثلا در بعضی بیمار&zwnj;ها باید حتما این مراقبت به عمل آید که او نتواند سرم یا لوله های دیگر متصل به خودش را از جا در بیاورد که در نهایت به مرگش منجر بشود. همه این موارد باعث می شود تا درجات کما در افراد متفاوت باشد.بیرون آمدن از کما حالتی که شخص شروع به بیرون آمدن از حالت کما می کند، هنگامی است که او شروع به پاسخ دادن به محرک&zwnj;های خارجی می&zwnj;کند. هرچند به&zwnj;دست آوردن کامل هوشیاری، یعنی دو مرحله واکنش نشان دادن و تشخیص فکر،باید در او پدیدار شود تا بشودگفت که او از کما بیرون آمده است. زیرا وجود هر دوی این موارد در هوشیاری کامل، اجتناب ناپذیر است. حتی در بعضی موارد پس از به هوش آمدن بیمار باز آموزی و به خاطر آوردن بسیاری از چیزها از جمله حرف زدن و به خاطر آوردن خود شخص، ممکن است لازم باشد.آمار هر ۱۰ دقیقه یک نفر بر اثر آسیب سر به حالت کما می&zwnj;رود. بد نیست بدانید آسیب&zwnj;های وارد به سر اولین علت به کما رفتن، مرگ و یا معلولیت افراد ۱ تا ۴۴ سال محسوب می&zwnj;شود. بین ۵ تا ۱۰ درصد از کسانی که به کما می روند، قادر به باز گردان حالت هوشیاری خود نیستند و در نهایت به زندگی نباتی که تنها علائم حیات در آنها وجود خواهد داشت، منجر می&zwnj;شوند. بسیاری از مردم فکر می&zwnj;کنند که این حالت همچنان کما نامیده می شود اما به این حالت مرگ مغزی گفته می&zwnj;شود.تفاوتهای مرگ مغزی و کما وضعیت کما با مرگ مغزی بسیار متفاوت است به گونه ای که فردی که به کما رفته، می&zwnj;تواند دوباره به زندگی عادی خود بازگردد؛ البته این وضعیت را باید متخصصان مغز و اعصاب تایید کنند. به طوری که اگر مغز هنوز زنده باشد، فرد دچار کما شده و احتمال برگشت آن حتی بعد از مدت طولانی و گذشت چندین سال هم وجود دارد. زیرا بیمار خودش به صورت طبیعی نفس می کشد و فقط مغز برای مدتی هوشیاری ندارد اما عمق مغز زنده است. در مرگ مغزی، فرد به صورت طبیعی نفس نمی کشد و تنفس خود را از طریق دستگاه انجام می دهد که با قطع کردن دستگاه، می میرد بنابراین زنده ماندن نباتی فرد دچار مرگ مغزی، به دستگاه وابسته است چون تنفس وابسته به مغز است. اما قلب با مغز تفاوت دارد. اگر مغز فردی بمیرد، قلب فعالیت دارد، البته به شرطی که اکسیژن از طریق دستگاه به فرد برسد و در صورت قطع دستگاه فردمی میرد، اما بازهم با وجود دستگاه هم بازنمی توان مدت زیادی چنین افرادی را زنده نگه داشت.

مرگ مغزی:
در مرگ مغزی، خونرسانی به مغز متوقف شده، اکسیژن رسانی به آن انجام نمی گیرد.مغز تمام کارکرد خود را از دست می دهد و دچار تخریب غیر قابل برگشت می گردد. اگرچه پس از مرگ مغزی اعضای دیگر از جمله قلب، کبد و کلیه ها هنوز دارای عملکرد هستند، بتدریج در طی چند روز آینده، از کار خواهند افتاد.بیمار مرگ مغزی، صحبت نمی کند، نمی بیند، به هیچ یک از تحریکات خارجی پاسخی نمی دهد و بدون استفاده از دستگاه تنفس مصنوعی قادر به تنفس نخواهد بود.علل شایع مرگ مغزی کدامند؟تصادفات رانندگی، وارد آمدن ضربه شدید به سر، سقوط از ارتفاع، غرق شدن در آب، مسمومیت ها، خونریزی های داخلی مغز و همچنین سکته مغزی.
مرگ مغزی چگونه رخ میدهد؟هر گونه آسیب شدید به مغز می تواند منجر به تورم بافتی&nbsp; شود. از آنجاییکه مغز در یک فضای بسته (استخوان جمجمه) قرار دارد و جایی برای این افزایش حجم وجود ندارد، بر بخش های پایین تر مغز (ساقه مغز) فشار آورده، مانع جریان گردش خون به قسمت های بالا یی می گردد و بیش از پیش مانع اکسیژن رسانی میشود.این فرایند ممکن است چند دقیقه یا چند روز بدرازا بکشد. قلب به کمک دستگاه تنفس مصنوعی به فعالیت ادامه داده، به اعضای دیگر&nbsp; اکسیژن می رساند، در حالیکه بافت مغز و ساقه مغز که وظیفه کنترل تنفس و ضربان قلب را بر عهده دارند از این ماده حیاتی(اکسیژن) محروم مانده، دچار مرگ می شوند.چرا در مرگ مغزی، بیمار تا مدتی دارای ضربان قلب و تنفس&nbsp; می باشد؟قلب تا زمانی که دارای اکسیژن رسانی باشد، به ضربان خود ادامه میدهد. در بیمار مرگ مغزی، دستگاه تنفس مصنوعی ( ونتیلاتور ) اکسیژن لازم را برای ضربان قلب فراهم خواهد کرد و به محض جدا کردن دستگاه از بیمار قلب هم از کار خواهد افتاد.کما چیست؟ آیا همان مرگ مغزی است؟کما در واقع یک نوع اختلال در کارکرد مغز است که شخص دچار کاهش شدید سطح هوشیاری میگردد و به هیچ یک از تحریکات پیرامونش، پاسخ نمیدهد.در کما شانس بهبودی برای برخی بیماران وجود دارد، در صورتیکه در مرگ مغزی بهبودی بیمار غیر ممکن&nbsp; و مرگ وی ظرف چند روز&nbsp; حتمی&nbsp; است.زندگی نباتی چیست و چه فرقی با مرگ مغزی دارد؟زندگی نباتی، با مرگ مغزی کاملا متفاوت است.این وضعیت تقریبا همیشه در پی کما رخ می دهد. با اینکه شخص بیدار بنظر می رسد ( چشمانش باز است ) و&nbsp; دارای یک سری حرکات غیر ارادی اعضای خویش است، هیچ عملکرد ذهنی و شناختی ندارد.این ها در واقع بیمارانی هستند که بدنبال آسیب شدید مغزی، برای سالهای متمادی زنده می مانند و به نظر هوشیارند، بدون اینکه بتوانند با محیط اطراف خود ارتباطی برقرار کنند.آیا از ظاهر فرد بیمار میتوان فهمید که او دچار مرگ مغزی شده است؟خیر، فردی که دچار مرگ مغزی شده، مانند کسی است که در خوابی عمیقی فرو رفته است. ریه هایش به کمک دستگاه تنفس مصنوعی ( ونتیلاتور ) از هوا پر می شوند، قلبش به سبب اکسیژن رسانی دارای ضربان است و حتی پوست او گرم و برنگ صورتی می باشد.آیا بیمار بدنبال مرگ مغزی درد را احساس می کند؟خیر. پس از وقوع مرگ مغزی،&nbsp; در انسان هیچگونه احساس درد و اندوهی وجود نخواهد داشت.آیا مواردی از مرگ مغزی بوده است که بهبود یافته باشند؟خیر، امکان بهبودی و بازگشت بیمار مرگ مغزی به هیچ عنوان وجود ندارد.مواردی که شنیده اید فرد دچار مرگ مغزی شده و سپس بهبود یافته است، در واقع مرگ مغزی نبوده است.این بیماران در کمای عمیق بوده ولی نزدیکان آنها و یا حتی گاهی برخی از پزشکان و پرستارانی که درباره تفاوت مرگ مغزی و کما اطلاعات کافی ندارند چنین برداشت نادرستی کرده اند.]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 12:30:07 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>حوادث</title>
<link>https://sorkhpooshan112.loxblog.com/حوادث</link>
<guid>https://sorkhpooshan112.loxblog.com/حوادث</guid>

<description><![CDATA[



&nbsp;




&nbsp;]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 12:30:07 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>post</title>
<link>https://sorkhpooshan112.loxblog.com/post-1</link>
<guid>https://sorkhpooshan112.loxblog.com/post-1</guid>

<description><![CDATA[
طراحی اولین خودروی نجات تیپ یک در داخل کشور
&nbsp;


&nbsp;




&nbsp;

&nbsp;
&nbsp;]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 12:30:07 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>post</title>
<link>https://sorkhpooshan112.loxblog.com/post</link>
<guid>https://sorkhpooshan112.loxblog.com/post</guid>

<description><![CDATA[
هر کس انسان&nbsp; بي گناهي را در روی زمین بکشد، چنان است که گویی همه انسان ها را کشته و &nbsp;هر کس انسانی را از مرگ رهایی بخشد، چنان است که گویی همه مردم را زنده کرده است&raquo;.

 
]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 12:30:07 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>امداد و نجات در حوادث جاده</title>
<link>https://sorkhpooshan112.loxblog.com/امداد-و-نجات-در-حوادث-جاده</link>
<guid>https://sorkhpooshan112.loxblog.com/امداد-و-نجات-در-حوادث-جاده</guid>

<description><![CDATA[
هفته&zwnj;اي نيست که از راديو و تلويزيون و مطبوعات کشورمان اخبار تاسف&zwnj;برانگيز تلفات حوادث ترافيکي را نشنويم. آيا تاکنون در جاده&zwnj;ها شاهد چنين تصادفاتي بوده&zwnj;ايد؟ آيا هيچ&zwnj;وقت اولين نفري بوده&zwnj;ايد که شاهد يک تصادف جاده&zwnj;اي بوده است؟ در چنين وضعيتي چه کرده&zwnj;ايد؟ يا فکر مي&zwnj;کنيد که چه بايد کرد؟ شما پشت فرمان خودروي خود هستيد و با يک تصادف رانندگي که در همان زمان اتفاق افتاده مواجه مي&zwnj;شويد. دو وسيله نقليه با هم تصادف کرده&zwnj;اند. يکي داخل گودالي که يک طرف جاده&zwnj; است، فرورفته و ديگري وسط جاده قرار دارد. شما مي&zwnj;توانيد براساس اين سه هدف عمل کنيد: &bull; محصورکردن منطقه اطراف تصادف براي جلوگيري از ضايعات بيشتر &bull; درخواست کمک از اورژانس و پليس &bull; انجام کمک&zwnj;هاي اوليه به مصدومان در صورت نياز و دورکردن آنها از محل حادثهمحصورکردن منطقه تصادف&nbsp;براي محصورکردن منطقه تصادف، موارد زير را به خاطر بسپاريد: &bull; وسيله نقليه خود را کمي دورتر از محل تصادف پارک کنيد و آن را درست در محل تصادف قرار ندهيد.  &bull; وسيله نقليه خود را طوري پارک نکنيد که ترافيک ايجاد کند. &bull; حدود محل تصادف را مشخص کنيد. &bull; چراغ&zwnj;هاي خطر (چشمک&zwnj;زن) را روشن بگذاريد. &bull; يک مثلت سه گوش نوراني يا ساير وسايل هشداردهنده را براي اطلاع به وسايل نقليه&zwnj;اي که در حال نزديک&zwnj;شدن به محل هستند، کنار جاده قرار دهيد و در صورت لزوم به کمک دست&zwnj;هاي خود به ديگر رانندگان علامت دهيد که توقف کنند و يا آهسته حرکت نمايند. &bull; اگر تصادف در تاريکي و شب اتفاق افتاده است، محل حادثه را به کمک نور بالاي ماشين خودتان روشن کنيد تا وسايل نقليه&zwnj;اي که در حال نزديک&zwnj;شدن هستند، متوجه خطر باشند. مراقب باشيد که با نور ماشين، ديد راننده&zwnj;ها را مختل نکنيد.
شيوه&zwnj;هاي درخواست کمک
براي درخواست کمک نکات زير را درنظر بگيريد: &bull; نوع درخواست کمک مي&zwnj;تواند با استفاده از تلفن، تلفن همراه، بي&zwnj;سيم يا وسايل نقليه عبوري &zwnj;باشد. &bull; در ابتدا بايد از اورژانس، پليس و يا آتش&zwnj;نشاني درخواست کمک کنيد. فراموش نکنيد با تماس با شماره 115 اورژانس، مسوول اورژانس نيز مي&zwnj;تواند پيشنهاد کند کدام واحد به محل وقوع حادثه اعزام شود. &bull; هنگام تماس با اورژانس، محل حادثه، تعداد مجرومان، شدت زخم&zwnj;ها و يا تلفات حادثه را اطلاع دهيد.

 8نکته براي کاهش تلفات
براي کاهش تلفات در سوانح رانندگي و امداد به آسيب&zwnj;ديدگان، به موارد زير توجه کنيد: &bull; با احتياط به سمت خودروي تصادف کرده برويد و هرگز به سوي آن ندويد. &bull; براي جلوگيري از ايجاد آتش&zwnj;سوزي، اجازه مصرف سيگار يا روشن&zwnj;کردن کبريت يا فندک را به ديگران ندهيد. اگر خودرويي در همان لحظه&zwnj;هاي اول تصادف آتش&zwnj; نگيرد، احتمال آتش&zwnj; گرفتن بعدي آن بسيار کم است، مگر در اثر بي&zwnj;احتياطي عابران و يا امدادگران. اگر خودرويي دچار حريق شده است، ابتدا با پتو، کت يا خاک آن را خاموش کنيد. ممکن است در خودرو وسايل خاموش&zwnj;کردن آتش&zwnj; موجود نباشد. در اين صورت از خوروهايي که عبور مي&zwnj;کنند، تقاضاي کپسول اطفاي حريق يا جعبه کمک&zwnj;هاي اوليه نماييد. &bull; هر طور شده به سوييچ خودرو دسترسي پيدا کرده و آن را خاموش کنيد. &bull; اگر خودرو در سرازيري قرار گرفته و يا خطر سرخوردن وجود دارد، جلوي چرخ&zwnj;ها سنگ بگذاريد.  &bull; با عجله مصدوم را از خودرو بيرون نکشيد، مگر اينکه حادثه ديگري مانند انفجار يا حريق او را تهديد کند. &bull; از رانندگان خودروهايي که عبور مي&zwnj;کنند، تقاضا کنيد پليس را خبر کنند و از اورژانس درخواست کمک کنند. نشاني صحيح&zwnj; محل حادثه، تعداد مجروحان و اطلاعات لازم ديگر را به آنها بدهيد. &bull; به فاصله 100 تا 200 متري، يک نفر را مامور کنترل جاده از دو طرف محل حادثه نماييد. براي اين کار مي&zwnj;توانيد از چراغ&zwnj;هاي مخصوص، پرچم و يا عابران استفاده کنيد. &bull; گاهي هنگام تصادف، در خودرو باز شده و سرنشينان به فاصله&zwnj;هاي دور پرتاب مي&zwnj;شوند و يا کودکان زير صندلي مخفي مي&zwnj;مانند، بنابراين اطراف و داخل خودرو را به دنبال مصدومان احتمالي بگرديد.مصدومان سوانح رانندگي
تصادفات در دو گروه باعث آسيب&zwnj; مي&zwnj;شوند: عابران مجروح: در صورت امکان، عابران مجروح را حرکت ندهيد زيرا در بسياري از مواقع، وضع آنها را وخيم&zwnj;تر مي&zwnj;کند. اگر تغيير مکان لازم باشد، به آرامي و احتياط آنها را به کنار جاده بکشيد. اگر مصدوم بي&zwnj;هوش نيست با پرسش از او درباره ناحيه درد، بي&zwnj;حسي و حرکت ندادن اعضا، تا حدودي با نوع صدمه آشنا شويد. سپس با يک معاينه عمومي و توجه به علايم حياتي و نوع آسيب وارده، به او کمک کنيد. سرنشينان خودرو: خارج&zwnj;کردن مصدوم از خودرو يا محلي که در آن گير افتاده شامل چند مرحله است: &bull; در نخستين گام بايد به مصدوم دسترسي يافت: گاهي دست&zwnj;يابي به مصدوم بسيار ساده است به طوري که مصدوم با پاي خود يا کمک عابران از خودرو خارج مي&zwnj;شود يا اينکه در اثر تصادف به بيرون پرتاب شده است. ولي گاهي دسترسي بسيار مشکل است و به طرز استقرار خودرو و وضعيت مصدوم بستگي دارد. گاهي لازم است سقف خودرو را ببريد و يا در خودرو را که قفل شده، با ديلم و يا هر وسيله ديگري باز کنيد. گاهي نيز مجبور مي&zwnj;شويد شيشه&zwnj; جلوي خودرو را بشکنيد. در اين صورت بايد ابتدا يک پتو روي شيشه و يک پتو روي مصدوم داخل خودرو بکشيد تا در اثر شکسته&zwnj;شدن شيشه، حادثه ديگري به وجود نيايد. دقت کنيد با حرکاتي که انجام مي&zwnj;دهيد، وضع مصدوم را وخيم&zwnj;تر از آنچه هست، نکنيد. گاهي دست و پاي مصدوم ميان صندلي و يا قطعات خودرو گير مي&zwnj;کند، با احتياط مانع را برداريد و او را آزاد کنيد.  &bull; اقدامات اوليه: اين اقدامات به طور معمول از زماني آغاز مي&zwnj;شود که مصدوم داخل خودرو محبوس است و اين مراقبت&zwnj;ها از زمان دسترسي به او تا انتقال به بيمارستان بايد ادامه يابد. در افراد بي&zwnj;هوش تشخيص اينکه مصدوم دچار آسيب نخاعي شده يا خير، مشکل است. بنابراين در مصدومان بي&zwnj;هوش بايد مانند فردي که دچار شکستگي شده رفتار کنيم. پس در تمام مصدومان بي&zwnj;هوش، حتي&zwnj;الامکان از خارج&zwnj;کردن آنها از خودرو تا رسيدن آمبولانس خودداري کنيد، مگر اينکه عواملي از قبيل انفجار يا حريق مصدوم را تهديد کند و يا تنفس و قلب او از کار افتاده و امکان انجام روش&zwnj;هاي احيا در خودرو ميسر نباشد. در اين صورت براي خارج&zwnj;کردن مصدوم از خودرو، از ديگران هم کمک بگيريد. &bull; انتقال به بيمارستان: بايد پس از بي&zwnj;حرکت&zwnj;کردن اندام دچار شکستگي و پانسمان زخم&zwnj;ها و برطرف&zwnj;شدن مشکلاتي که حيات مصدوم را تهديد مي&zwnj;کند، اين عمل انجام شود.

&nbsp;
&nbsp;]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 12:30:07 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>اصول عمومی نجات</title>
<link>https://sorkhpooshan112.loxblog.com/اصول-عمومی-نجات</link>
<guid>https://sorkhpooshan112.loxblog.com/اصول-عمومی-نجات</guid>

<description><![CDATA[
به نام خدا
كمك هاي اوليه و فوريتهاي پزشكي
&nbsp;FIRST AID) تعريف كمك هاي اوليه
به اقدامات اوليه اي گويند كه بلافاصله پس از بروز حادثه و قبل از رسيدن به مركز درماني صورت مي گيرد و سبب كاهش
چشمگير مرگ و مير و تخفيف بيماري و آسيبهاي مصدوم مي شود
اهداف آموزش كمكهاي اوليه
انجام اقدامات لازم براي بيماران يا مصدومين
انجام ندادن اقدامات خطرآفرين براي بيماران يا مصدومين
نحوه استفاده از كيف كمكهاي اوليه
كمك به تكنسينهاي اورژانس و كادر درماني
نقش و وظايف امدادگر در صحنه آسيب
1.&nbsp;رسيدگي سريع و مناسب به مصدومين موجود در صحنه آسيب يا بيماران
2.حفاظت از سلامت خود
3.حفاظت و ايمني صحنه آسيب
4.در خواست كمك از مراجع ذيصلاح ( اورژانس، هلال احمر، پليس و غيره )
(.A.R ) 5. مشاركت در انجام عمليات جستجو و نجات
6.دستيابي به مصدوم و رهاسازي
7.انجام ارزيابي مصدوم و سانحه
8.اجراي كمكهاي اوليه و اقدامات ضروري
9.انتقال مصدوم ( در صورت لزوم )
10 .هدايت اطرافيان و نظاره گران به انجام اقدامات ضروري ( مديريت صحنه )
11 .كنترل فعاليتها و اقدامات اطرافيان و نظاره گران صحنه آسيب
12 .كمك به پرسنل اورژانس و ساير نيروهاي امدادي ( در صورت لزوم )
13 .مكتوب سازي اقدامات و مراقبتها
14 .اطلاع رساني
15 .حمايت رواني از آسيب ديدگان
16 .پشتيباني عمليات
17 .ارتقا سطح معلومات و مهارتهاي خود و اطرافيان
خصوصيات امدادگر
1.داشتن اطلاعات كافي و مهارتهاي لازم جهت انجام كمكهاي اوليه
2.حفظ خونسردي در حين مواجهه با صحنه آسيب و مصدومين
3.سرعت عمل در كار، اين امر براي رسيدگي به عوامل تهديدي كننده حيات پراهميت است
4.داشتن ابتكار عمل و حداكثر استفاده از حداقل وسايل موجود
5.تسلي بخشيدن به مصدومين و حمايت رواني از آنها
6.رعايت فرهنگ غالب منطقه آسيب و پايبندي به تعاليم مذهبي و ارزشها
7.شناخت محدوده فعاليت خود و عدم دخالت در امور پزشكي
8.آراسته بودن ظاهر و برخورد
ارزيابي مصدوم
بررسي وضعيت مصدومان
در صورت امكان ، مصدومان را در همان وضعيتي كه با آنها مواجه شده ايد درمان كنيد
 تنها در صورتي كه مصدومي در خطر باشد يا به منظور ارايه درمان نجات بخش ، مي توانيد وي را جاب هجا كنيد
 مصدوم را فقط در صورتي مي توانيد جابه جا كنيد كه كاملاً ضرورت داشته باشد
به سرعت وضعيت همة مصدومان را ارزياب ي كنيد
 اگر بيش از يك مصدوم وجود دارد، ابتدا ب ه آنهاي ي كه ممكن است آسيب هاي تهديدكننده حيات
(مثل 
سوختگي يا زخم شديد
&nbsp; داشته باشند، رسيدگ ي كنيد.
از ي ك ناظر بخواهيد كه موقعيت وسيله نقليه و مصدوم را نشانه گذاري كند؛ اين اطلاعات براي پليس مفيد
است
 محل را به طور كامل جستجو كنيد تا از مصدومان ي كه به مناطق دورتر پرتاب شده اند يا از آنهاي ي كه به خاطر
 منگي ، بي هدف حركت كرده و از محل دور شد هاند، غفلت نكرده باشيد
اگر مصدوميني وجود دارند كه در داخل يا زير يك وسيله نقليه گير كرده اند به كمك خدمات آتش نشاني
 احتياج خواهيد داشت
 . بنابراين در اسر ع وقت با اين مركز تماس بگيريد
در برخورد با يك مصدوم ، ابتدا يك ارزيابي اوليه انجام دهيد ، به آسي بهاي تهديدكننده حيات اول
 رسيدگي كنيد
 در زماني كه شما مصدوم را از نظر وجود آسيب هاي تهديدكننده حيات ارزيابي مي كنيد، ناظران مي توانند با
نگه داشتن سر مصدوم ، به شما كم ك كنند
فصل سوم
كمك هاي اوليه و فوريتهاي پزشكي
نحو ه برخورد با مصدوما ن داخ ل وسيل ه نقلي ه
 هميشه فرض كنيد كه آسيب گردن
 (نخاع ) وجود دارد و سر مصدوم را تا رسيدن نيروهاي كمكي ، با دست نگه داريد.
در مدتي كه منتظر رسيدن كمك هاي تخصصي هستيد، علايم حياتي مصدوم
 (سطح پاسخ دهي ، نبض و ]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 12:30:07 +0330</pubDate>
</item>


</channel>
</rss>

